Zo, 3 kleine animatietestjes gedaan.
donderdag 26 februari 2009
woensdag 18 februari 2009
Afrobot and Sal
maandag 16 februari 2009
minor schminor
Zo, de aftrap van de minor is geweest.Drie dagen lang Engelsen op bezoek gehad in Breda, waarvan er twee bij mij bleven slapen.
Een workshop Character Design gehad (hetgeen erop neerkwam dat we de hele tijd hebben zitten schetsen en (gast)docenten af en toe een paar woordjes zeiden.
Op basis van de personages die we bedacht hadden werden we gekoppeld aan een van de Engelsen en nu moeten we de komende 5 weken via internet bespreken, samenwerken, uitwisselen enzovoort, en dan zou er een filmpje uit moeten komen met onze twee personages.
Jonny, mijn partner voor dit project, heeft een kartonnen-dozen-robot-met-afro gemaakt en ik een heetgebakerd mannetje met een brandend hoofd, dus dat kan niet goed gaan.
Mijn eerste idee was een krokodil die een kat wil zijn, maar daar doe ik nu niks mee...

woensdag 4 februari 2009
zondag 1 februari 2009
Parbleu, waar is mijn monocle?
Volgend plan voor komende tijd: intellectuele verdieping.
De theorievakken op school kosten weinig tijd en nou ook niet direct veel mentale inspanning.
Dus ik moet maar eens weer meer gaan lezen, beetje klassieke muziek luisteren wellicht, en als ik ooit nog in de stemming kom voor longkanker; pijp roken.
Het boek waarin ik deze week begonnen ben kan me vooralsnog niet erg bekoren.
De heks en de archeoloog van Hubert Lampo wordt gekenmerkt door stroperige zinnen vol adjectieven en tal van metafysische constructen van bedenkelijk allooi.
Bovendien is het een correspondentie tussen twee mannen, maar vreemd genoeg hebben ze beide precies dezelfde stijl, woordkeuze, zinsbouw, hetzelfde idioom en voorliefde voor mythologiserende beeldspraak. Stiekem is het natuurlijk gewoon Ome Hubert, die zijn bloemrijke taalgebruik niet wenste aan te passen voor zoiets triviaals als geloofwaardigheid.
Toch is het interessant en zal ik maar eens verder lezen.
Voor degenen die echt verbale poep willen aanschouwen, ik wil u deze pagina's uit een 'maatschappij kritisch sprookje', zich afspelend in een computerspel, niet onthouden: Adamant.exe
Dank u Ans Wiechmann, door u krijg ik het idee dat ik ook best kinderboeken zou kunnen schrijven.
De theorievakken op school kosten weinig tijd en nou ook niet direct veel mentale inspanning.
Dus ik moet maar eens weer meer gaan lezen, beetje klassieke muziek luisteren wellicht, en als ik ooit nog in de stemming kom voor longkanker; pijp roken.
Het boek waarin ik deze week begonnen ben kan me vooralsnog niet erg bekoren.
De heks en de archeoloog van Hubert Lampo wordt gekenmerkt door stroperige zinnen vol adjectieven en tal van metafysische constructen van bedenkelijk allooi.
Bovendien is het een correspondentie tussen twee mannen, maar vreemd genoeg hebben ze beide precies dezelfde stijl, woordkeuze, zinsbouw, hetzelfde idioom en voorliefde voor mythologiserende beeldspraak. Stiekem is het natuurlijk gewoon Ome Hubert, die zijn bloemrijke taalgebruik niet wenste aan te passen voor zoiets triviaals als geloofwaardigheid.
Toch is het interessant en zal ik maar eens verder lezen.
Voor degenen die echt verbale poep willen aanschouwen, ik wil u deze pagina's uit een 'maatschappij kritisch sprookje', zich afspelend in een computerspel, niet onthouden: Adamant.exe
Dank u Ans Wiechmann, door u krijg ik het idee dat ik ook best kinderboeken zou kunnen schrijven.
Abonneren op:
Posts (Atom)






